Trait theories of leadership neglect situational factors, the relative importance between various traits, and the differentiation between cause and effect. Indeed, these theories cannot fully explain leaders' behaviors. Trait theories can provide the basis for selecting and training leaders. They only indicate what traits may contribute successful leadership, but there are no guaranties that other environmental factors will not make the difference between successful leadership and failed leadership.

تئوري وي‍‍ژگي شخصي رهبرعوامل موقعيتي را ، اهميت نسبي ميان ويژگيهاي گوناگون  و تفاوت بين علت و معلول را ناديده گرفته است . به راستي اين تئوريها نمي توانند كاملا رفتارهاي رهبري را تشريح كنند . تئوريهاي صفات مي توانند پايه اي (اساسي )  را براي انتخاب و آموزش مديران مهيا كنند . آنها فقط نشان مي دهند كه چه وي‍ژگيهائي ممكن است در رهبري موفق نقش داشته باشد ،  اما تضمين نمي كنند كه ديگر عوامل محيطي تفاوت را بين رهبري موفق و رهبري شكت خورده ايجاد نخواهند كرد.

As a result, the focus of leadership studies began moving towards an intrinsic understanding of leadership by identifying common traits shared among leaders. However, this turned out to be only a minor development in leadership studies and did not result in a paradigm shift because the historical assumption that leadership was innate remained a widely held belief among scholars of that time. Therefore, trait theories did not prove to be overly successful in identifying shared leadership characteristics in such a way that allowed for identification and prediction of good leadership. Rather, it merely noted examples of admired traits in certain leaders.

علي القائده كانون مطالعات رهبري حركت را به سمت درك حقيقـــي از رهبـــري به وسيلـــه شناخت ويژگيهاي عمومي مشاركتي بين رهبران را آغاز كرد. به هرحـــال اين امر فقطه به يك پيشرفت كوچك در مطالعات رهبري تبديل شد و منتج به تغيير الگو نشد چون فرضيات تاريخي كه (رهبــري يك امر ذاتي است ) يك باور عميقي را در بين محققان آن زمان به جا گذاشته بود . به هرحــــال ثابت نشـــد كه تئوريهاي ويژگي كـــــاملا در شناسائي مشخصات رهبري مشاركتي درچنين راهي كه اجازه براي شناخت وپيش بيني رهبري خوب ميدهد ، موفق باشند . ترجيحا آن فقط به نمونه هائي از ويژگيهاي برجسته در رهبران خاص  توجه مي كرد . 

With no generalizability, trait theories proved to be nothing more than a slightly different perspective from the great-man theories. However, the desire of the trait theorists to look toward intrinsic factors regarding leadership qualities may have been the catalyst for the next phase of leadership inquiry that focused on behavior. Kreitner (1983) stated that since the beginning of World War II, investigations of leadership shifted from leader traits to patterns of leader behaviors called leadership styles, which emphasized what leaders do and how they act(Kreitner, 1983).

بدون تعميم  ، تئوريهاي صفات ثابت كردند كه چيزي بيش از يك ديدگاه متفاوت جزئي از تئوري مردان بزرگ نيستند . به هرحال خواسته تئوريهاي صفات نگاهي دوباره به فاكتورهاي ذاتي راجع به كيفيت رهبــري كه ممكن است تسريع كننده مراحل بعدي تحقيق رهبري متمركز بر رفتار باشند، است .  كرينتنر توضيح مي دهد كه بعد از شروع جنگ جهاني دوم تحقيقات رهبري از صفات ذاتي به الگوهاي رفتاري رهبر تغيير كردند كه سبكهاي رهبري ناميده ناميده مي شود كه تاكيدمي كند كه رهبران چه انجام مي دهند و چگونه فعاليت مي كنند.  

 

Behavior theory, similar to trait theory, focused on examining the leader. But unlike trait theory, the approach of behavior theory was to study the actions of the leaders rather than their traits (Muchinsky, 1993). In terms of behavior studies, researchers identified two basic kinds of behavior that make up leadership: task behavior and relationship behavior (Northouse, 1997). Task behavior facilitates goal accomplishment, whereas relationship behavior helps followers feel comfortable with themselves, with each other, and with the situation (Northouse, 1997).

تئوري رفتار مثل تئوري صفت كانون بررسي رهبري است . اما برخلاف تئوري صفت ، رويكرد تئوري رفتــــــار فعاليت مديران را بيشتر از ويژگيهايشان  مطالعه كرده است  . در هنگام مطالعات رفتار ، پژوهشگران دونوع اساسي از رفتـــار را كه رهبــــري را مي سازند را شناخته اند .   رفتار شغلي (شيوه تكليف گرا) و رفتار رابطه اي (شيوه رابطه مدار) . رفتار شغلي رسيدن به هدف را تسهيل ميكند از آنجائيكه رفتــار رابطه اي به پيروانشان كمك مي كنــــد كه بــا خودشان و با يكديگر و با موقعيت احساس آرامش كنند.

Behavioral leadership theory emphasized that leadership could be learned and observed as processes in leader behaviors (Northouse, 2004). Goff (2003) viewed behavioral leadership theory as "explaining a distinctive style used by effective leaders through the nature of their work" (Goff, 2003)(p. 3). Bass (1990) summarized that behavioral leadership theory focused on two behavioral characteristics: (a) a sincere concern for people, which was people-oriented; and (b) a strong desire to complete the task, which was task-oriented(Bass, 1990b). The representative studies in behavioral approach included the Ohio State Studies, the Michigan Studies, and the Managerial Grid.

تئوري رهبري رفتار تاكيد مي كند كه رهبري مي تواند به عنوان فرايندي در رفتارهاي رهبر آموزش داده شود و مشاهده گردد. به نظر گف تئوري رهبري رفتار يك سبك مشخص را كه به وسيله رهبري موثر از طريق طبيعت كارشان استفاده مي شود را توضيح مي دهد .   بيس خلاصه مي كند كه تئوريهاي رفتار رهبري متمركز مي شود    بر دو مشخصه رفتاري الف:  يك دلبستگي بي ريا براي مردم كه مردم مدار باشد و ب:يك ميل قوي كه كار را كامل مي كند كه وظيفه گرا است  . مطالعات ارائه شده در رويكردهاي رفتاري شامل مطالعات اوهايو ـ مطالعات ميشيگان و رشته مديريتي .

Before the 1980s, the main research findings of behavioral theory included the University of Michigan Leadership Studies (Robbins, 2001b) in which researchers investigated the dynamics that influence leadership effectiveness. These studies strived to find ways to measure behaviors that made leaders effective. In the late 1940s, the Ohio State University Leadership Studies (Robbins, 2001b), attempted to identify the dimensions of leadership behavior.

قبل از دهه اول 1980 ، يافته هاي تحقيقاتي عمده از تئوري رفتار، شامل مطالعات رهبري دانشگاه ميشيگان مي شد  كه تحت آن پژوهشگران فعاليتهائي را كه در رهبري كارا موثر هستند را بررسي كردند. اين مطالعات در جهت پيدا كردن راهي  براي سنجش رفتارهائي كه رهبران را موثر مي سازد كوشش مي كند . بعد از دهه اول سال 1940 مطالعات رهبري داشنگاه دولتي اوهايو به شناخت ابعاد رفتار رهبري توجه كرد . 

The Ohio State University leadership studies have been an important part of the research literature on leadership. The Leader Behavior Description Questionnaire (LBDQ), constructed by the researchers at Ohio State University, was given to hundreds of participants in military, industrial, and educational settings. The questionnaire included 150 questions about different aspects of leadership behavior.

مطالعات رهبري دانشگاه دولتي اوهابو يك قسمت مهم از نوشته هاي تحقيقاتي درباره رهبري بوده است .   پرسشنامه  توصيفي رفتار رهبري به وسيله پژوهشگران در دانشگاه دولتي اوهايو ايجاد شد و به صد شركت كننده در محيطهاي نظامي ، صنعتي و فرهنگي داده شد.برسشنامه شامل ۱۵۰سوال درباره جنبه های مختلف رفتار رهبری بود..